Azotan poliwinylu (PNV)

[Zefirek]

Azotan poliwinylu (PNV)

Azotan poliwinylu (C2H3NO3)n
Pierwszy raz wyprodukowany przez G.Frank'a i H.Kruger'a w Niemczech w 1929 roku. Procedure otrzymywania ulepszyli dwaj francuscy naukowcy Chédin i Tribot.

Właściwości fizyko-chemiczne:

postać makroskopowa: biały proszek
postać mikroskopowa: polimer posiadający na przemian w łańcuchu grupy -CH2- i -CHONO2-
gęstośc od ρ=0,3 g/ml do ρ=1,5 g/mL
prędkość detonacji zależy od gęstości VD=2030 m/s i VD=6560 m/s
Zastosowanie:

paliwo
materiał wybuchowy

Odczynniki:

- bezwodnik octowy
- alkohol etylowy (etanol)
- wodorowęglan sodu
- kwas azotowy (99-100%)
-:alkohol poliwinylowy

Sprzęt:
- kolba okrągłodenna
- mieszadło
- papierek lakmusowy
- ręczniki papierowe (sączki)

Procedura otrzymywania azotanu poliwinylu:
Do 100mL mieszaniny bezwodnik octowy/kwas azotowy (bezwodnik:kwas=0,4) o temp. -8°C dodawać przez około godzine, 5g sproszkowanego alkoholu poliwynylowego. Mieszać podczas dodawania i utrzymywać temp. poniżej -8°C podczas dodawania i 2 godz. po zakończeniu. Roztwór dodajemy do 100mL wody, mieszając bardzo gwałtownie. Wytrącony biały proszek, przefiltrować i przemyć wodą aż papierek pokaże odczyn neutralny.
Zostawiamy na 12 godz. w wodzie. Filtrujemy i przemywamy 96% alkoholem etylowym. Zostawiamy na kolejne 12 godz. w wodzie po czym filtrujemy i przemywamy 12% roztworem wodorowęglanu sodu. Myjemy wodą do neutralnego odczynu (papierka lakmusowego) i suszymy na otwartym powietrzu i eksykatorze próżniowym.

Inne mieszaniny wykorzystujące PVN:

WC846:

82% PVN
10.2% nitrogliceryna
0.7% dinitrotoluen (DNT)
6.1% ester dibutylu (DBP)
1.0% dwufenyloamina
M90:

57.75% PVN
40.0% nitrogliceryna
0.75% centralit etylu
0.50% alkohol etylowy