Blender Jak zacząć - podstawy
: 23 maja 2023, 4:45
Co to jest blender 3d ?
Blender to zaawansowane oprogramowanie do grafiki 3D. Poza modelowaniem w trójwymiarowej przestrzeni, dodawaniem świateł, teksturowaniem, pracą nad materiałami czy finalnie renderingiem pozwala także na zaawansowane animowanie, montaż wideo, a nawet tworzenie gier i efektów specjalnych do filmów.
Jak wspomniano, modelowanie zaczyna się od tworzenia obiektów. W tej sekcji zostaną omówione podstawowe techniki tworzenia obiektów i narzędzi, które są do tego przeznaczone. Ale najpierw warto trochę zaznajomić się z Blenderem.
Po uruchomieniu programu w oknie głównym pojawia się okno powitalne. Znika po kliknięciu. lewo przyciskiem myszy.
Nowo zainstalowany Blender ma interfejs w języku angielskim. Aby zmienić język, musisz wybrać pozycję w menu głównym Plik -\u003e Preferencje użytkownika... Pojawi się okno ustawień programu. W zakładce System pole wyboru powinno być zaznaczone Czcionki międzynarodowe, wybierz żądany język i zaznacz wszystkie trzy elementy poniżej - Interfejs, podpowiedzi, nowe dane... Język rosyjski jest obsługiwany prawie wszędzie w programie. W tym samym oknie znajdują się inne karty. Możesz dostosować prawie wszystko, co dotyczy wyglądu - styl i rozmiar czcionki, kolor czcionki, okna, menu, pomoc. Itp.
Po zamknięciu okna wprowadzone ustawienia muszą zostać zapisane, w przeciwnym razie przy następnym uruchomieniu będziesz musiał wykonać je ponownie. Aby zapisać, wybierz element w menu głównym Plik -\u003e Zapisz plik uruchamiania... W pliku startowym zapisywane są nie tylko dekoracyjne ustawienia interfejsu, ale także lokalizacja okien, ich przeznaczenie i wiele więcej. Teraz za każdym razem, gdy uruchomisz okno, będzie wyglądać tak, jakby zostało zapisane.
Przed omówieniem okna Blendera ważne jest, aby zrozumieć zasadę orientacji przestrzeni sceny. To jest bardzo ważne. Na przykład siła grawitacji jest skierowana w dół na osi Z. Dlatego w przypadku pomieszania osi elementy sceny (obiekty, woda, śnieg i inne) będą miały tendencję do przesuwania się nie w dół, ale w górę lub na boki. Nie ma to znaczenia w przypadku scen statycznych, ale lepiej przyzwyczaić się do właściwej orientacji.
Przede wszystkim należy powiedzieć, że Blender, podobnie jak większość programów do modelowania komputerowego, wykorzystuje prawoskrętny kartezjański układ współrzędnych. Jest dobrze znana wszystkim ze szkolnego kursu matematyki. Jego trzy osie są oznaczone X (szerokość), Y (głębokość) i Z (wysokość). Jeśli położysz kartkę papieru na stole i narysujesz na niej osie X i Y, oś Z będzie skierowana w górę.
Siatka współrzędnych, która jest widoczna w obszarze roboczym, jest umieszczona poziomo, innymi słowy, w płaszczyźnie tej wyimaginowanej kartki papieru. Widoczne na siatce czerwona linia jest skierowana wzdłuż osi X., i zielony - wzdłuż osi Y.. Oś Z jest niebieska (nie pokazany). Te współrzędne nazywane są globalnymi.
Każdy obiekt ma swój własny lokalny układ współrzędnych. Na ekranie wygląda jak trzy wielokolorowe strzałki wyłaniające się ze środka i jest zbudowane w taki sam sposób jak globalna. Podczas tworzenia obiektu kierunki osi lokalnego i globalnego układu współrzędnych pokrywają się. Ale jeśli obiekt zostanie obrócony, wówczas osie lokalnego układu współrzędnych również się obrócą i ich kierunek będzie inny niż osie globalnego układu współrzędnych.
Teraz nazwy typów akceptowanych w Blenderze stają się jasne:
Po prawej stronie okna Blendera znajdują się główne narzędzia do zarządzania projektami. Chociaż cały ten obszar wygląda jak jedno, w rzeczywistości są to dwa różne okna. W górnej części znajduje się okienko typu Struktura projektua na dole - Nieruchomości... Pierwsze okno wyraźnie pokazuje wszystkie elementy projektu, pozwala je wyłączyć, skopiować, usunąć. Drugie okno zawiera ustawienia dotyczące materiałów, sceny, świata, renderowania, kontroli złożonych efektów i filtrów.
Wróć do okna Widoki 3D... W obszarze roboczym widoczny jest obiekt. W tym przypadku jest to sześcian. Pojawia się przy każdym uruchomieniu programu, jeśli plik startowy nie został zmieniony. Oprócz kostki widoczna jest kamera i lampka. W rzeczywistości jest to pusta scena. Jeśli naciśniesz klawisz F12, rozpocznie się proces renderowania sceny - kamera zrobi zdjęcie, które zostanie pokazane w oknie renderowania zamiast obszaru roboczego. To wszystko. Tak powstają modele 3D. Jedynie kostkę trzeba wymienić na inne obiekty, oświetlenie i materiały dobrać do konkretnej sceny, ustawić kamerę w odpowiednim ustawieniu, nie zapominając o określeniu jej wymaganych cech. Następnie możesz zrobić „zdjęcie”.
Wróć do poprzedniego okna Widoki 3D można użyć klawisza Esc, kursor musi znajdować się w oknie renderowania. Tę zasadę należy od razu zapamiętać, ponieważ Blender używa skrótów klawiszowych do prawie wszystkiego. Jeśli wpiszesz żądaną kombinację, wpłynie to na pole robocze, w którym aktualnie znajduje się kursor.
Obecnie w oknie Blendera jest tylko jeden obszar roboczy. Jest częścią okna Widoki 3D i pokazuje scenę. Ale może być ich tyle, ile potrzeba. Na przykład cztery z nich to widoki proste, boczne, górne i izometryczne. Dodatkowe okna są rozszerzane i usuwane za pomocą myszy za pomocą małego zacienionego trójkąta w prawym górnym rogu każdego okna (oznaczonego na ilustracji czerwonym trójkątem). Po najechaniu na nią kursor zmienia swój wygląd w krzyżyk. W każdym oknie możesz dostosować wygląd tej samej sceny.
Widok obszaru roboczego w oknie Widoki 3D sterowane klawiszami dodatkowej klawiatury numerycznej w następujący sposób:
widok z góry - 7, widok z dołu - Ctrl + 7;
widok z przodu - 1, widok z tyłu - Ctrl + 1;
widok z prawej strony - 3, widok z lewej strony - Ctrl + 3;
widok z kamery - 0;
przełączanie między widokiem ortogonalnym a perspektywą - 5;
obrót wokół poziomu w jednym i drugim kierunku (wielokrotne naciśnięcie) - 2 i 8;
obrót wokół pionu w jednym kierunku i drugim (wielokrotne naciśnięcie) - 4 i 6;
Z prawej i lewej strony część obszaru roboczego jest zajęta pasek narzędzi (Narzędzia obiektów) i Panel Transform (Przekształcać). Nazwy są raczej arbitralne, ale generalnie odzwierciedlają znaczenie. Widok Paski narzędzi różni się w zależności od typu aktywnego obiektu. Panel Transform w rzeczywistości jego celem jest bardziej kontrolowanie położenia i ruchu obiektów. Oba panele nie zawsze są potrzebne, a chcesz mieć więcej miejsca na ekranie, więc możesz je szybko włączać i wyłączać za pomocą odpowiednio klawiszy T i N. W dalszej części będziemy nazywać te panele T i N dla zwięzłości.
W dolnej części panelu N znajduje się opcja określenia obrazu tła oraz precyzyjnego ustawienia jego wielkości, położenia i kontrastu. To nie jest tło, które będzie widoczne w gotowej scenie. Obraz tła nie jest brany pod uwagę podczas renderowania i jest potrzebny tylko do uproszczenia procesu modelowania obiektów, zwłaszcza złożonych. Bardzo wygodna i bardzo pożądana funkcja.
****
Obraz tła jest widoczny tylko w widokach ortograficznych, co ma sens.
Teraz możesz przejść do nawigacji w oknie Widoki 3D... Są tu dziwactwa, ale wszystko jest bardzo logiczne i łatwe do zapamiętania.
Obiekty są wybierane w Blenderze dobrze przyciskiem myszy. Aby zaznaczyć kilka obiektów, musisz dodatkowo nacisnąć i przytrzymać klawisz Shift. Różni się to od tego, do czego jesteśmy przyzwyczajeni w innych programach.
Możesz wybrać obszary prostokątne - klawisz B lub obszary okrągłe - klawisz C, anuluj - Esc. Naciśnięcie klawisza A powoduje odznaczenie lub zaznaczenie wszystkich.
I tu lewo przycisk myszy umożliwia przesuwanie kursora 3D. To kropka na celowniku otoczona czerwono-białą kropkowaną okręgiem. Nowo utworzone obiekty pojawiają się w miejscu kursora 3D. Aby dokładnie ustawić kursor 3D, naciśnij Shift + S i wybierz odpowiednią pozycję z menu, które się pojawi.
Zwykle środek obiektu jest wyrównany z jego środkiem masy. Centrum dedykowane obiekt jest oznaczony punktem, z którego wyłaniają się trzy kolorowe strzałki jego lokalnego układu współrzędnych. Obiekt można przesuwać dokładnie wzdłuż wybranej osi, po prostu przeciągając odpowiednią strzałkę za pomocą myszy. Jeśli naciśniesz i przytrzymasz obiekt dobrze przycisk myszy, obiekt można dowolnie przesuwać w dowolnym miejscu sceny. Po przesunięciu można zamocować obiekt w wybranym miejscu, naciskając lewo przycisk myszy.
Aby przenieść całą scenę, musisz nacisnąć i przytrzymać kombinację Shift + środkowy przycisk myszy. Bez Shift, zamiast się poruszać, nastąpi dowolny obrót sceny.
Przewijanie kółkiem myszy powiększa i pomniejsza scenę. To samo można zrobić naciskając klawisze + i - na dodatkowej klawiaturze numerycznej.
Interfejs Blendera jest tak dobrze przemyślany, że menu główne stało się dość małe i służy głównie do otwierania lub zapisywania pliku, importowania / eksportowania i wykonywania innych czynności.
Tworzenie i transformacja obiektów
Zanim zaczniesz tworzyć obiekty, musisz zdecydować o skali i jednostkach miary. Zaleca się tworzenie sceny i obiektów na niej w możliwie najpełniejszej zgodności z ich rzeczywistymi wymiarami. Jeśli krajobraz jest wymodelowany, najprawdopodobniej będą to kilometry. Jeśli mówimy o martwej naturze, to - centymetry. Pomysł jest jasny. Jeśli ta zasada nie jest przestrzegana, efekty dynamiczne na modelu, jeśli są obecne w scenie, mogą wyglądać nienaturalnie.
Wymagania dotyczące dokładności zgodności z wymiarami bezwzględnymi, jeśli chodzi o rzeczywiste przedmioty, nie są zbyt wysokie. Nawet podwójny błąd nie doprowadzi do katastrofy. Chociaż oczywiście są obszary, w których ważna jest precyzja, takie jak architektura. Ogólnie Blender nie jest zbyt dobrze przystosowany do precyzyjnego ustawiania absolutnej wielkości obiektów, chociaż tak jest. W końcu nie jest to narzędzie projektowe, a raczej artystyczne. Ponownie mówimy o wymiarach absolutnych. Wartość względna powinna być jak najdokładniejsza.
Skalę i jednostki ustawia się w prawym oknie Nieruchomości z wciśniętym przyciskiem Scena... Można zauważyć, że w tym przypadku wybrano metryczny system miar (metry, kilogramy itp.) Oraz wskazanie wartości kątów w stopniach. Skala wynosi 0,1. Oznacza to, że jeden podział siatki na środku ekranu to 0,1 metra. System imperialny to stopy, funty itp. Możliwe, że ktoś je preferuje.
Blender to zaawansowane oprogramowanie do grafiki 3D. Poza modelowaniem w trójwymiarowej przestrzeni, dodawaniem świateł, teksturowaniem, pracą nad materiałami czy finalnie renderingiem pozwala także na zaawansowane animowanie, montaż wideo, a nawet tworzenie gier i efektów specjalnych do filmów.
- Glowne_menu.jpg (483.43 KiB) Przejrzano 1537 razy
Po uruchomieniu programu w oknie głównym pojawia się okno powitalne. Znika po kliknięciu. lewo przyciskiem myszy.
Nowo zainstalowany Blender ma interfejs w języku angielskim. Aby zmienić język, musisz wybrać pozycję w menu głównym Plik -\u003e Preferencje użytkownika... Pojawi się okno ustawień programu. W zakładce System pole wyboru powinno być zaznaczone Czcionki międzynarodowe, wybierz żądany język i zaznacz wszystkie trzy elementy poniżej - Interfejs, podpowiedzi, nowe dane... Język rosyjski jest obsługiwany prawie wszędzie w programie. W tym samym oknie znajdują się inne karty. Możesz dostosować prawie wszystko, co dotyczy wyglądu - styl i rozmiar czcionki, kolor czcionki, okna, menu, pomoc. Itp.
Po zamknięciu okna wprowadzone ustawienia muszą zostać zapisane, w przeciwnym razie przy następnym uruchomieniu będziesz musiał wykonać je ponownie. Aby zapisać, wybierz element w menu głównym Plik -\u003e Zapisz plik uruchamiania... W pliku startowym zapisywane są nie tylko dekoracyjne ustawienia interfejsu, ale także lokalizacja okien, ich przeznaczenie i wiele więcej. Teraz za każdym razem, gdy uruchomisz okno, będzie wyglądać tak, jakby zostało zapisane.
Przed omówieniem okna Blendera ważne jest, aby zrozumieć zasadę orientacji przestrzeni sceny. To jest bardzo ważne. Na przykład siła grawitacji jest skierowana w dół na osi Z. Dlatego w przypadku pomieszania osi elementy sceny (obiekty, woda, śnieg i inne) będą miały tendencję do przesuwania się nie w dół, ale w górę lub na boki. Nie ma to znaczenia w przypadku scen statycznych, ale lepiej przyzwyczaić się do właściwej orientacji.
Przede wszystkim należy powiedzieć, że Blender, podobnie jak większość programów do modelowania komputerowego, wykorzystuje prawoskrętny kartezjański układ współrzędnych. Jest dobrze znana wszystkim ze szkolnego kursu matematyki. Jego trzy osie są oznaczone X (szerokość), Y (głębokość) i Z (wysokość). Jeśli położysz kartkę papieru na stole i narysujesz na niej osie X i Y, oś Z będzie skierowana w górę.
Siatka współrzędnych, która jest widoczna w obszarze roboczym, jest umieszczona poziomo, innymi słowy, w płaszczyźnie tej wyimaginowanej kartki papieru. Widoczne na siatce czerwona linia jest skierowana wzdłuż osi X., i zielony - wzdłuż osi Y.. Oś Z jest niebieska (nie pokazany). Te współrzędne nazywane są globalnymi.
Każdy obiekt ma swój własny lokalny układ współrzędnych. Na ekranie wygląda jak trzy wielokolorowe strzałki wyłaniające się ze środka i jest zbudowane w taki sam sposób jak globalna. Podczas tworzenia obiektu kierunki osi lokalnego i globalnego układu współrzędnych pokrywają się. Ale jeśli obiekt zostanie obrócony, wówczas osie lokalnego układu współrzędnych również się obrócą i ich kierunek będzie inny niż osie globalnego układu współrzędnych.
Teraz nazwy typów akceptowanych w Blenderze stają się jasne:
- widok z góry - kierunek patrzenia w kierunku strzałki osi Z;
- widok z przodu - kierunek patrzenia wzdłuż strzałki osi Y;
- widok z prawej strony - patrząc w kierunku strzałki osi X;
- A więc okno Blendera. W rzeczywistości składa się z kilku różnych okien. Każde okno ma własny pasek narzędzi. Jego możliwości zależą od typu okna. Typ okna ustawia się za pomocą znajdującego się po prawej stronie przycisku na panelu (na ilustracji zaznaczonym na czerwono), wybierając jedną z kilku opcji. Ikona na przycisku odpowiada wybranemu typowi okna. Na ilustracji pudełko z sześcianem jest typu Widok 3D.
- Prawe_menu.jpg (98.3 KiB) Przejrzano 1536 razy
Wróć do okna Widoki 3D... W obszarze roboczym widoczny jest obiekt. W tym przypadku jest to sześcian. Pojawia się przy każdym uruchomieniu programu, jeśli plik startowy nie został zmieniony. Oprócz kostki widoczna jest kamera i lampka. W rzeczywistości jest to pusta scena. Jeśli naciśniesz klawisz F12, rozpocznie się proces renderowania sceny - kamera zrobi zdjęcie, które zostanie pokazane w oknie renderowania zamiast obszaru roboczego. To wszystko. Tak powstają modele 3D. Jedynie kostkę trzeba wymienić na inne obiekty, oświetlenie i materiały dobrać do konkretnej sceny, ustawić kamerę w odpowiednim ustawieniu, nie zapominając o określeniu jej wymaganych cech. Następnie możesz zrobić „zdjęcie”.
Wróć do poprzedniego okna Widoki 3D można użyć klawisza Esc, kursor musi znajdować się w oknie renderowania. Tę zasadę należy od razu zapamiętać, ponieważ Blender używa skrótów klawiszowych do prawie wszystkiego. Jeśli wpiszesz żądaną kombinację, wpłynie to na pole robocze, w którym aktualnie znajduje się kursor.
Obecnie w oknie Blendera jest tylko jeden obszar roboczy. Jest częścią okna Widoki 3D i pokazuje scenę. Ale może być ich tyle, ile potrzeba. Na przykład cztery z nich to widoki proste, boczne, górne i izometryczne. Dodatkowe okna są rozszerzane i usuwane za pomocą myszy za pomocą małego zacienionego trójkąta w prawym górnym rogu każdego okna (oznaczonego na ilustracji czerwonym trójkątem). Po najechaniu na nią kursor zmienia swój wygląd w krzyżyk. W każdym oknie możesz dostosować wygląd tej samej sceny.
Widok obszaru roboczego w oknie Widoki 3D sterowane klawiszami dodatkowej klawiatury numerycznej w następujący sposób:
widok z góry - 7, widok z dołu - Ctrl + 7;
widok z przodu - 1, widok z tyłu - Ctrl + 1;
widok z prawej strony - 3, widok z lewej strony - Ctrl + 3;
widok z kamery - 0;
przełączanie między widokiem ortogonalnym a perspektywą - 5;
obrót wokół poziomu w jednym i drugim kierunku (wielokrotne naciśnięcie) - 2 i 8;
obrót wokół pionu w jednym kierunku i drugim (wielokrotne naciśnięcie) - 4 i 6;
Z prawej i lewej strony część obszaru roboczego jest zajęta pasek narzędzi (Narzędzia obiektów) i Panel Transform (Przekształcać). Nazwy są raczej arbitralne, ale generalnie odzwierciedlają znaczenie. Widok Paski narzędzi różni się w zależności od typu aktywnego obiektu. Panel Transform w rzeczywistości jego celem jest bardziej kontrolowanie położenia i ruchu obiektów. Oba panele nie zawsze są potrzebne, a chcesz mieć więcej miejsca na ekranie, więc możesz je szybko włączać i wyłączać za pomocą odpowiednio klawiszy T i N. W dalszej części będziemy nazywać te panele T i N dla zwięzłości.
W dolnej części panelu N znajduje się opcja określenia obrazu tła oraz precyzyjnego ustawienia jego wielkości, położenia i kontrastu. To nie jest tło, które będzie widoczne w gotowej scenie. Obraz tła nie jest brany pod uwagę podczas renderowania i jest potrzebny tylko do uproszczenia procesu modelowania obiektów, zwłaszcza złożonych. Bardzo wygodna i bardzo pożądana funkcja.
****
Obraz tła jest widoczny tylko w widokach ortograficznych, co ma sens.
Teraz możesz przejść do nawigacji w oknie Widoki 3D... Są tu dziwactwa, ale wszystko jest bardzo logiczne i łatwe do zapamiętania.
Obiekty są wybierane w Blenderze dobrze przyciskiem myszy. Aby zaznaczyć kilka obiektów, musisz dodatkowo nacisnąć i przytrzymać klawisz Shift. Różni się to od tego, do czego jesteśmy przyzwyczajeni w innych programach.
Możesz wybrać obszary prostokątne - klawisz B lub obszary okrągłe - klawisz C, anuluj - Esc. Naciśnięcie klawisza A powoduje odznaczenie lub zaznaczenie wszystkich.
I tu lewo przycisk myszy umożliwia przesuwanie kursora 3D. To kropka na celowniku otoczona czerwono-białą kropkowaną okręgiem. Nowo utworzone obiekty pojawiają się w miejscu kursora 3D. Aby dokładnie ustawić kursor 3D, naciśnij Shift + S i wybierz odpowiednią pozycję z menu, które się pojawi.
Zwykle środek obiektu jest wyrównany z jego środkiem masy. Centrum dedykowane obiekt jest oznaczony punktem, z którego wyłaniają się trzy kolorowe strzałki jego lokalnego układu współrzędnych. Obiekt można przesuwać dokładnie wzdłuż wybranej osi, po prostu przeciągając odpowiednią strzałkę za pomocą myszy. Jeśli naciśniesz i przytrzymasz obiekt dobrze przycisk myszy, obiekt można dowolnie przesuwać w dowolnym miejscu sceny. Po przesunięciu można zamocować obiekt w wybranym miejscu, naciskając lewo przycisk myszy.
Aby przenieść całą scenę, musisz nacisnąć i przytrzymać kombinację Shift + środkowy przycisk myszy. Bez Shift, zamiast się poruszać, nastąpi dowolny obrót sceny.
Przewijanie kółkiem myszy powiększa i pomniejsza scenę. To samo można zrobić naciskając klawisze + i - na dodatkowej klawiaturze numerycznej.
Interfejs Blendera jest tak dobrze przemyślany, że menu główne stało się dość małe i służy głównie do otwierania lub zapisywania pliku, importowania / eksportowania i wykonywania innych czynności.
Tworzenie i transformacja obiektów
Zanim zaczniesz tworzyć obiekty, musisz zdecydować o skali i jednostkach miary. Zaleca się tworzenie sceny i obiektów na niej w możliwie najpełniejszej zgodności z ich rzeczywistymi wymiarami. Jeśli krajobraz jest wymodelowany, najprawdopodobniej będą to kilometry. Jeśli mówimy o martwej naturze, to - centymetry. Pomysł jest jasny. Jeśli ta zasada nie jest przestrzegana, efekty dynamiczne na modelu, jeśli są obecne w scenie, mogą wyglądać nienaturalnie.
Wymagania dotyczące dokładności zgodności z wymiarami bezwzględnymi, jeśli chodzi o rzeczywiste przedmioty, nie są zbyt wysokie. Nawet podwójny błąd nie doprowadzi do katastrofy. Chociaż oczywiście są obszary, w których ważna jest precyzja, takie jak architektura. Ogólnie Blender nie jest zbyt dobrze przystosowany do precyzyjnego ustawiania absolutnej wielkości obiektów, chociaż tak jest. W końcu nie jest to narzędzie projektowe, a raczej artystyczne. Ponownie mówimy o wymiarach absolutnych. Wartość względna powinna być jak najdokładniejsza.
Skalę i jednostki ustawia się w prawym oknie Nieruchomości z wciśniętym przyciskiem Scena... Można zauważyć, że w tym przypadku wybrano metryczny system miar (metry, kilogramy itp.) Oraz wskazanie wartości kątów w stopniach. Skala wynosi 0,1. Oznacza to, że jeden podział siatki na środku ekranu to 0,1 metra. System imperialny to stopy, funty itp. Możliwe, że ktoś je preferuje.